حدیث سلسله الذهب،

حدیث سلسله الذهب، حدیثی است كه از حضرت رضا (ع) به هنگام ورود ایشان به نیشابور نقل شده و عده كثیری آن را برای خود نوشته اند. این حدیث با اختلافات ناچیزی مربوط به شرایط و اوضاع و احوال املاء و استملای آن، در منابع كهنی چون تاریخ نیشابور و توحید صدوق، عیون اخبار الرضا، امالی، شیخ مفید، ربیع الابرار زمخشری، التدوین رافعی، فصول المهمه ابن صباغ مالكی، كشف الغمه اربلی و منابع جدیدتر چون كنزالعمال متقی هندی، بحارالانوار مجلسی نقل شده است.

ادامه نوشته

حدیث رایت خیبر

رایت در لغت به معنی درفش فرماندهی كل و بزرگترین پرچم است. آن را ام الحرب یعنی مركز و اصل و اساس جنگ گفته اند زیرا تا در میدان برافراشته است بدان معنی است كه فرمانده در مركز ستاد باقی است و جنگ ادامه دارد. هر واحد رزمی نیز جداگانه پرچمی دارد كه لواء گفته می شود و رتبت آن از رایت پائین تر است. معمولا رایت به سرداری سپرده می شود كه استعداد نظامی و نیروی بدنی و هوش و استقامت و سرعت عمل و معنویات او از دیگران بیشتر باشد و تا آخرین نفس برای بر پا داشتن آن مقاومت و فداكاری نماید.

ادامه نوشته

حدیث باب مدینه العلم

علمای اسلام متفقند كه امیر المؤمنین علی بن ابی طالب (ع) از دیگر صحابه رسول الله (ص) عالمتر و در احكام الهی و تفسیر رموز قرآن و سنت از آنان داناتر و در فقه و قضاء بصیرتر و عادلتر بود. خواص یاران پیغمبر (ص) مثل ام سلمه و عایشه، همسران وی، و سلمان فارسی و انس بن مالك و عمر بن الخطاب و عبدالله بن عباس و معاویه بن ابی سفیان و عبدالله بن مسعود و بریده بن الحصیب و جابر بن عبدالله و عدی بن خاتم و ابو سعید خدری... هر یك ضمن احادیثی این امر را اثبات كرده اند. اما این راز مكتوم مانده است كه وی این همه دانش را در علوم عقلی و نقلی و رزمی كجا و چه وقت از چه كسی آموخته بود تا حدی كه بتواند سخنگو و سفیر و كاتب وحی پیامبر (ص) شود و خطبه ها و اشعار و فتاوی او سرمشق فصحای عرب و راهنمای داوران و داورسان مسلمان گردد.

ادامه نوشته

حدیث «علی مع الحق»

حدیث علی مع الحق، حق، از نامهای خدا و از صفات او و به معنی درست و واقع و كامل و عدل و به معنی قرآن و اسلام و ملك و مال و شایسته و واجب و لازم و ثابت و راست و نقیض باطل و استواری و بهره و نصیب و مرگ است. همچنین به معنی ایجاد كننده چیزی است به اقتضای حكمت یا چیزی است كه به اقتضای حكمت ایجاد شده است یا اعتقاد به واقعیت و حقیقت امر و یا قول و فعلی است كه بر حسب آن چه واجب است، در وقتی كه واجب است و به اندازه ای كه واجب است صادر شود. این كلمه در اصل لغت مصدر است به معنی در جای خود قرار گرفتن و مطابقت و موافقت (مفردات، راغب، 125؛ قاموس، فیروزآبادی، 429؛ مجمع البحرین، طریحی، 393) .

ادامه نوشته

حدیث سد ابواب مسجد

سفر هجرت از مكه به مدینه روز جمعه دوازدهم ربیع الاول سال سیزدهم بعثت (622 ق) به پایان رسید و رسول الله (ص) بعد از ظهر آن روز از «قبا» ـ در حومه شهر ـ وارد مدینه گردید مركب او (ناقه قصوی) در محله بنی ظمالك بن النجار در زمینی متعلق به دو كودك یتیم به نام سهل و سهیل متوقف شد و زانو بر زمین زد. آن حضرت از شتر به زیر آمد و دستور داد مسجد مدینه را در آن محل بنا كنند.

ادامه نوشته

حدیث حسین منی و انا من حسین

این حدیث جزو مشهورترین احادیثی است كه از رسول اكرم (ص) در حق نواده گرامیش حسین بن علی (ع) ، از طریق فریقین نقل شده است. این حدیث را احمد بن حنبل و ترمذی و ابن ماجه از طریق سعید بن راشد از یعلی بن مره نقل كرده و گفته اند كه یك روز حضرت پیامبر (ص) به مهمانی تشریف می بردند، در راه به امام حسین (ع) برخورد كردند كه با جمعی از كودكان سرگرم بازی بود. حضرت (ص) با مهربانی و خوشروئی او را دنبال كردند تا سرانجام در آغوشش گرفتند،

ادامه نوشته

حدیث ثقلین

ثقل به دو فتحه هر شی ء نفیس و گران قیمت است كه باید در حفظ آن اهتمام شود. به همین معنی است در حدیث «انی تارك فیكم الثقلین كتاب الله و عترتی» یعنی: همانا من بین شما دو چیز گرانبها را باقی می گذارم. كتاب خدای و عترت خود را (قاموس، فیروز آبادی، 470 و سایر كتب لغت) در حدیثی دیگر آمده است: «ان لكل نبی اهلا و ثقلا و هولاء (یعنی علیا و فاطمه و الحسن و الحسین) أهل بیتی و ثقلی» یعنی: هر پیغمبری را اهلی و كالای نفیس و گرانبهایی است و اینان (علی و فاطمه و حسن و حسین) اهل بیت من و كالای گرانبهای منند.

ادامه نوشته